Anam-Babam

Usandığında anlıyorsun, hayat’ın vehim veren her halinin yitirdiği değerlerini. Kayboluyor kıymet verdiğin her şey. Suya düşen planların, hayallerin arkasından baka kalıyorsun. Hırslar, motivasyonlar torbaya dolar gibi doluyorlar. Silüetler bir, bir siliniyor gözlerinden. Boşluğa kilitlenen bakışların anlamsızlığı çöküyor boğazına. Soluğun düğümleniyor ciğerlerinde. Son nefesin kabarcıklarını andırırcasına! Dönüp duruyorsun etrafında; etrafında döneceğin bir mefkuren kalmadığında. Usandığında anlıyorsun! Anlam veremediklerinin, anlamlarını. Ya da anlamsıızlığın son hali tülleniyor. Ecel’in soğuk rüzgarları yaklaştığında.