O zaman neden?
Neden giriyorsun rüyalarıma? Ben günde binlece kez kafamdan ulzaklaştırmak istememe rağmen! Neden öpüyorsun beni dudaklarımdan. Neden gülüyor, neden umut veriyorsun? Mücadelenin bir tarafıymışım gibi iyi şanslar diyorsun? Diyeceksen ki rüya; alma rüyalarına. Ben almıyorum, sen geliyorsun!
Orhan Pamuğ’un Masumiyet müzesi romanından…
Değil…
Anam-Babam 
Yorum bırakın