Yeni şeyler keşfediyor insan! Hem de her gün. Öğrendiklerini yeniden öğreniyor. Bu sefer başka şekil ve açıdan. Nefes’i duracak gibi oluyor. Öğrendikleri’nin yanında yeni öğrendiklerinden. İhmallerini anlıyor. Yerine getirmeyi unuttuğu veya bu güne kadar hiç yapmadığı sorumluluklarını! Halkaları birbirine karıştırdığının farkına varıyor. En yakında ki halka yanında dururken, uzak halkaların peşinden koşmanın vehametiyle sarsılıyor! Fizik, dalga kurallarını alt etmek istemenin gereksiz çılgınlığında. En iyi halka; sana en yakın olandır! Uzaklaştıkça halka’nın gücü de azalır, etkisi de. Öğretilenlerde kötü bir şey yoktu ama; ben, başkaları’nın anladığı gibi anlamamışım ya da; onlar konuyu hiç anlamamışlar. Abim’in buraya geldiğimde, olup bitenler karşısında söylediği söz kulaklarımda; işimize bakacağız kardaş, gözümüzün önüne…
Yorum bırakın