Her şey’in bitip tükendiği gibi, yazmalar da tükenecek. İhtiyaç bitecek. İnsan’ın, nefese ihityacı kalmadığı gibi. Her şey bir hacet’in karşılığıdır. Yaşam; tutkuların tükendiğinde, tükenir. Yazmalar da öyle. Dünya bir karşılık yeridir. Ne ekersen onu, ne yaparsan karşılığında yaptığının karşılığını bulursun. Dünya bir tarla. Burda da buralardan sonra da karşılaşılacak olan dünyada yapılanlar olacaktır. Değişmeyen tek şey; zaman’ın keskin dişlerinin dünya saat’i adına insan’ın aleyhine işlemekten dur olmadığıdır. Kavramlar içinde ki en asil’i. Her yara’ya merhem olmak gibi özelliği barındıran iksir. En büyük tefsirci. Her hesabın akibetinin tefsircisi.
Doymadan gideceğiz bu dünyadan. Doyamadan! Akla gelebilecek her şeye, herkese. Doyurmuyor bu dünya. Toprak doyuracak. Ya da biz toprağı. Her şey aslına rucu eder. Biz de öyle…
Anam-Babam 
Yorum bırakın