Anam-Babam

Çıktığın merdivenleri, geçtiğin yolları; tekrardan geçerken ilk gün ki bakıştaki şaşkınlık olmuyor artık. Sadece daha önce izlediğin bir film’in heyecansız sahnelerini andırıyor. Heyecan yok fakat; teyakkuzdan vaz geçemiyorsun. Sahneler bilindik! Ama yine de ihtimam. Başlangıç bazan sıfır oluyor, bazan bir. Ama; başlayacak bir yer arıyorsun. Önce kendini, sonra yerini; sonra da olup bitenleri kabullenip başlayacağın yeri kestiriyorsun. Ha sıfır olmuş, ha bir! Araya sığacak sayı miktarı ancak; virgülle ile ifade edildikten sonra; çok ta mühim değil diyerek. Bin’e, milyon’a ulaşmak olunca hedef; başlangıçta ki virgüllü rakamların ifadesizliği çöküyor. Bir kez daha yeniden ve yeni Bismillah…