Anam-Babam

Yapacak çok işi olup ta, bir türlü başlayamayan; beceriksiz ev kadını gibiyim. Aklıma gelen yazıları bir türlü yazmaya başlıyamıyorum. Hizmet’e ait meseleleri rafa kaldıralı çok oldu. Halledemediğim meselelerden vaz geçeli bir zaman mühleti kadar. Geleceği düşünmeyi bırakmak, yorgunluk hasıl olduğu günden beri uzak kaldığım hasletim. Fakat; son beş sene’nin nerdeyse haftasını sektirmeden adet haline getirdiğim yazılarımdan ayrı düşmeye başladım. Yazılacak konu çok ama; yazmak isteğinde ki ibre’nin bir türlü yukarı yöne dönmemesi, karalamadan öteye gitmeyen yazılar olarak kalıyor. Bu yazdığım yazı gibi. Saçmalıklarımı kendime yazıyorum. Kendime saçmalıyorum. Ve her yazdığım yazıyı iliklerime kadar yaşıyorum…