Yalnız doğar, yalnız yaşar, yalnız ölürsün!
Ne doğarken, ne yaşarken, ne de ölürken kimse yanında olmaz. Var zannedersin! Fakat; yalnızsındır. Yalnızlığı, Rabb’e atf ederler. Lakin; kendi yalnızlıklarından bi haberdirler. Yalnız düşünür, yalnız konuşur, yalnız karar alırsın. Yalnızlığını, yalnız kaldığında anlarsın. Kalabalıklar içinde olman durumu değiştirmez. Senin içinde, senden başka kimse yoktur. Sen, seninle; baş, başa ve yalnızsındır. Sen, sende yok olursun. Yalnızlık; yokluktur. Yalnızlaştığını anladıkça yok olursun. Var olduğunu zannedersin ama; baştan beri yoksundur…
Anam-Babam 
Yorum bırakın