Anam-Babam

Sukunet; sesiz kalmanın, bir şey söyleme ihtiyacını hissetmemenin, haline razı olmanın; kafa, kalb bütünlüğünden ziyade ruhi sessizliğin insanda vucut bulmasıdır. Deniz’in ortasında veya bir ada’da yalnızlığı bir nefes gibi ciğerlerine doldurmak istercesine solumanın farklı bir hali. Kendini, kimselere hissettirmeden yaşama tutunmanın yeni adı. Kimseler, senin farkında olmasa da olurun yaşam tarzı. Kalb’in ritimlerinin yavaşladığı; nefes alış, veriş aralıklarının açıldığı , vucut fonksiyonların’ın asgari seviyeye indiği kendinle yetinme çabası. Sukunet; sığınacak kimseyi bulamadığında, kendine sığınmaktan başka bir yol’un kalmadığını anlamanın son noktası…