Hayat’ı; geçim, kazanç, makam çerçevesinde hedefleyen dar kafanın çocukları olan bizler! Dünya’nın tamamına düzen verip, bizleri istedikleri gibi hizmetlerinde kullanan onlar. Zekamız’ın noksanlığından istifade edip, bizleri istedikler gibi yönlendiren, süründüren, yok eden, öldüren onlar. Ve bütün bunları belli söylemler üzerinden tekrardan kendimize kabul ettirmeye çalışan dimağlar haline getirilmiş bizler. Kabullenişten öte hiç bir tepkisi olmayan, ölüden farksız bedenler. Zekalarıyla bizi mahveden onlar. Aptallığımıza doymadan hâlâ aptalca yaşayan bizler. Duygusallıktan öte dinamiği olmayan, bunu da ancak dinlediği hikayelerden; kendi hayal dünyasında kurgulayan ufuk noksanı bizler. Hiç bir toleransa, hoşgörüye ve insiyatife yer bırakmadan hayatı yaşayan onlar. Ve onlar bizi her zaman süründürüyorlar…
Unutmazsam ve hatırlatıcı olması için buraya düşüyorum. Terör ve Devletler yazısını yazacağım…
Anam-Babam 
Yorum bırakın