Bazan yirmi kilometre’nin üzerine çıkıyor koşularım. Ama; on kilometreninde altına düşürmüyorum. İşten sonra da olsa gözümün yaşına bakmıyorum. Koşacaksın diyor, yola düşürüyorum kendimi. Eskiden olsa top oynamaya giderdim. Şimdilerde elimde kalan ve en sevdiğim spor faliyeti koşmak. Koşunca enerjimşn kalanını da harcayıp huzura eriyorum. Huzur böyle bir şey….
Yorum bırakın