Anam-Babam

Bir fanus’un içinde yaşamış. Ta ki; fanus kırılıp ta gerçeklerle veya gerçek dünya ile yüzleşene kadar fanus’un üzerine nameler, güzellemeler dizip kendisinden çıkmayı, ayrılmayı hiç düşünmemiş, aklın’ın kenarından bile geçirmemiş. Ta ki fanus kırılana dek! İlk başta korkup fanus’u tekrardan bir araya getirme gayrtine kalkmış, sonra; aslında hiç bir şeylere değişmelere kıyamadığı fanus’un gerçeklerini görmeye, içindekilerinin fanusa bakış açılarının farklı olduğunu anlamaya başlamış. Halbu ki fanus, kafasında oluşturduğuyla hiç alakası yokmuş. Fazla motivasyondan olsa gerek görünen gerçekleri göz ardı etmiş. Bildiği fanus’un, bilimeyen gerçekleriyle karşılaştıkça fanus’tan uzaklaşmaya başlamış. Her ne kadar hâlâ krık fanus’un içinde kalmaya çalışıp menfaat damarlarını doldurmak istiyenlere inat. Menfât’in olmadğı bir dünya bulmak için…