Anam-Babam

İnsan’a bir isim vermek gerekseydi; saçının her telinden en aşağıda ki baş parmak ucuna kadar “ irade” derdim! İnsan, iradesinin neticesini yaşar. İradesiyle yaptığı bütün tercihlerinin. Tercihlerinde yalnızdır, yaşarken de! İradesiyle karar verdiği yanlışların acısı içini kavurur. Kendine döker içini. Dökse de anlamaz kimseler. Başı, ellerinin arasında; kendiyle konuşur ancak; kendisiyle dertleşir. Tercihlerine bakar. Sonra; keşke dediklerini hatırlar. Keşke! Demese iyidir lakin, denmeden insan olunmaz. İradesiyle büyür insan, küçülmesi de. Mutlak doğru yoktur. Ancak neticesi gösterir. İradi olarak yaptığı her işin neticesini yaşar. Amma doğru, amma yanlış…